Uticaj odluke da usluga linijskog prevoza putnika na teritoriji Grada Beograda od 1. januara 2025. godine bude besplatna na naknadu troškova za dolazak na rad i odlazak sa rada zaposlenih

Kao što je u medijima bilo najavljeno, u Službenom listu Grada Beograda, br. 161/24, od 30. decembra 2024. godine, objavljena je odluka kojom je usluga prevoza za sva lica koja koriste linijski prevoz putnika u integrisanom tarifnom sistemu na teritoriji Grada Beograda besplatna, počev od 1. januara 2025. godine.

Podsećamo da je članom 118. stav 1. tačka 1) Zakona o radu propisano da zaposleni ima pravo na naknadu troškova u skladu sa opštim aktom i ugovorom o radu, i to za dolazak i odlazak sa rada, u visini cene prevozne karte u javnom saobraćaju, ako poslodavac nije obezbedio sopstveni prevoz.

Dakle, Zakon o radu garantuje zaposlenima pravo na naknadu troškova za dolazak i odlazak sa rada  -  u visini prevozne karte u javnom saobraćaju. Prema tome, ukoliko je javni prevoz besplatan na relaciji mesto stanovanja – mesto rada zaposlenog, poslodavac nema obavezu da zaposlenom nadoknađuje troškove prevoza (jer ih zaposleni ni nema), i to nezavisno od toga koje prevozno sredstvo zaposleni koristi za dolazak i odlazak sa rada.

Ipak, treba imati u vidu da je članom 8. stav 2. Zakona o radu propisano da opštim aktom (kolektivni ugovor, odnosno pravilnik o radu) i ugovorom o radu mogu (ne i da moraju) da se utvrde veća prava i povoljniji uslovi rada od prava i uslova utvrđenih zakonom, kao i druga prava koja nisu utvrđena zakonom, osim ako zakonom nije drukčije određeno.

Dakle, nema prepreke da poslodavac opštim aktom i ugovorom o radu utvrdi i uredi pravo zaposlenog i na naknadu tzv. stvarnih troškova prevoza. Na primer, poslodavac može da utvrdi i uredi pravo zaposlenog na naknadu stvarnih troškova prevoza od mesta stanovanja do mesta rada u visini cene utrošenog goriva.

Podsećamo i da je članom 18. stav 1. tačka 1) Zakona o porezu na dohodak građana propisano da se ne plaća porez na zarade na primanja zaposlenog od poslodavca po osnovu naknade dokumentovanih troškova prevoza za dolazak i odlazak sa rada - do visine cene mesečne prevozne karte u javnom saobraćaju, odnosno do visine stvarnih troškova prevoza, a najviše do 5.398 dinara mesečno.

Dakle, u slučaju da zaposleni ostvaruje pravo na naknadu dokumentovanih stvarnih troškova prevoza za dolazak i odlazak sa rada, ne plaća se porez na zarade do visine stvarnih troškova prevoza, a najviše do (trenutno) 5.398 dinara mesečno. To znači da se na to primanje ne plaćaju ni doprinosi za obavezno socijalno osiguranje, shodno članu 13. stav 5. Zakona o doprinosima za obavezno socijalno osiguranje.

Detaljnija objašnjenja o uticaju navedene odluke na prava zaposlenih koji stanuju i / ili rade na teritoriji grada Beograda, kao i na primenu neoporezivog iznosa po osnovu naknade troškova prevoza (počev od januara 2025. godine), daćemo u tekstu koji ćemo objaviti u časopisu Porezi i računovodstvo broj 01/25, koji je u pripremi.